Ο εσωτερικός πυρήνας της Γης περιστρέφεται με διαφορετική ταχύτητα από την επιφάνειά της.

Η ανακάλυψη της ανεξάρτητης περιστροφής του πυρήνα έγινε το 1996 από τους σεισμολόγους Xiaodong Song και Paul Richards στο Πανεπιστήμιο Columbia. Αναλύοντας σεισμικά κύματα από επαναλαμβανόμενους σεισμούς επί δεκαετίες, παρατήρησαν ότι τα κύματα διέσχιζαν τον πυρήνα με διαφορετικούς χρόνους, γεγονός που αποδεικνύει την κίνησή του.Ο εσωτερικός πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο και περιβάλλεται από τον εξωτερικό πυρήνα, ο οποίος είναι σε υγρή μορφή. Αυτό το υγρό στρώμα λειτουργεί ως «λιπαντικό», επιτρέποντας στον στερεό πυρήνα να μην είναι απόλυτα συνδεδεμένος με την περιστροφή του μανδύα και του φλοιού.Πρόσφατες μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου το 2023 δείχνουν ότι ο ρυθμός περιστροφής δεν είναι σταθερός αλλά ακολουθεί έναν κύκλο περίπου 70 ετών. Κατά τη διάρκεια αυτού του κύκλου, ο πυρήνας μπορεί να επιταχύνει, να επιβραδύνει ή ακόμα και να φαίνεται ότι αλλάζει κατεύθυνση σε σχέση με την επιφάνεια.Αυτή η διαδικασία είναι μέρος του «γεωδυναμό», του μηχανισμού που παράγει το μαγνητικό πεδίο της Γης. Χωρίς αυτή την κίνηση των μετάλλων στο εσωτερικό του πλανήτη, η Γη δεν θα είχε την απαραίτητη προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία, καθιστώντας τη ζωή αδύνατη.