Η ουρά του σκίουρου είναι ένα φυσικό «πολυεργαλείο» που λειτουργεί ως ομπρέλα, ισοθερμική κουβέρτα και όργανο ισορροπίας.

Η επιστημονική ονομασία του σκίουρου, Sciurus, προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «σκιά» και «ουρά», υποδηλώνοντας την ικανότητά του να σκιάζεται από το ίδιο του το σώμα. Η ουρά αποτελεί κρίσιμο εξάρτημα για τη θερμορύθμιση μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αγγειοδιαστολή. Όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος ανεβαίνει, ο σκίουρος αυξάνει τη ροή του αίματος στα τριχοειδή αγγεία της ουράς για να αποβάλει θερμότητα.Αντίθετα, σε χαμηλές θερμοκρασίες, η ουρά λειτουργεί ως μονωτικό στρώμα που μειώνει την απώλεια θερμότητας έως και 25%. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο έχουν δείξει ότι οι σκίουροι χρησιμοποιούν την ουρά τους ως «θερμικό παράθυρο» για να διαχειρίζονται την ενέργειά τους κατά τη διάρκεια του λήθαργου ή του ύπνου. Η πυκνή γούνα παγιδεύει τον αέρα, δημιουργώντας ένα προστατευτικό μικροκλίμα γύρω από το σώμα του ζώου.Πέρα από τη θερμορύθμιση, η ουρά λειτουργεί ως αεροδυναμικό πηδάλιο και αλεξίπτωτο. Σε περίπτωση πτώσης, οι σκίουροι την ανοίγουν για να αυξήσουν την αντίσταση του αέρα και να επιβραδύνουν την κάθοδό τους, ενώ κατά το άλμα από κλαδί σε κλαδί, λειτουργεί ως αντίβαρο για τέλεια ισορροπία. Επιπλέον, η κίνηση της ουράς αποτελεί ένα σύνθετο σύστημα σημάτων, όπου διαφορετικοί ρυθμοί κίνησης υποδηλώνουν την παρουσία αρπακτικών στο έδαφος ή στον αέρα.