Το χταπόδι έχει πάνω από 2.000 βεντούζες και καθεμία από αυτές μπορεί να «γεύεται» ό,τι αγγίζει.

Τα χταπόδια διαθέτουν ένα μοναδικό νευρικό σύστημα όπου τα δύο τρίτα των νευρώνων τους βρίσκονται στα πλοκάμια τους και όχι στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell το 2020 από ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, οι βεντούζες διαθέτουν εξειδικευμένα κύτταρα που ονομάζονται χημειοτακτικοί υποδοχείς. Αυτά τα κύτταρα επιτρέπουν στο ζώο να ανιχνεύει μόρια που δεν διαλύονται καλά στο νερό, κάτι που είναι απαραίτητο για τον εντοπισμό θηραμάτων που κρύβονται σε σχισμές.Ένα ενήλικο Γιγαντιαίο Χταπόδι του Ειρηνικού (Enteroctopus dofleini) μπορεί να έχει περίπου 2.240 βεντούζες κατανεμημένες στα οκτώ πλοκάμια του. Κάθε βεντούζα λειτουργεί αυτόνομα, επιτρέποντας στο χταπόδι να εξερευνά το περιβάλλον του με απίστευτη λεπτομέρεια χωρίς να χρειάζεται συνεχή οπτική επαφή. Η δύναμη αναρρόφησης μιας μόνο μεγάλης βεντούζας μπορεί να φτάσει τα 0,1 κιλά ανά τετραγωνικό εκατοστό, ενώ η συνδυαστική τους ισχύς είναι παροιμιώδης.Η εξελικτική αυτή προσαρμογή επιτρέπει στα κεφαλόποδα να διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ ενός ζωντανού καβουριού και μιας άψυχης πέτρας μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυτοί οι υποδοχείς αντιδρούν σε συγκεκριμένα τερπενοειδή και άλλα χημικά σήματα που εκπέμπουν τα θαλάσσια πλάσματα. Αυτή η «αφή με γεύση» είναι ένας από τους κύριους λόγους που τα χταπόδια θεωρούνται οι πιο αποτελεσματικοί θηρευτές του βυθού.