Η Κινεζική Πρωτοχρονιά ολοκληρώνεται με τη Γιορτή των Φαναριών, όπου ο ουρανός φωτίζεται και οι άνθρωποι λύνουν αινίγματα για καλή τύχη.

Η Γιορτή των Φαναριών, γνωστή ως Yuanxiao Jie, έχει ρίζες που χρονολογούνται πάνω από 2.000 χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Χαν (206 π.Χ. – 220 μ.Χ.). Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, ο Αυτοκράτορας Mingdi, υποστηρικτής του Βουδισμού, παρατήρησε ότι οι μοναχοί άναβαν φανάρια στους ναούς τη 15η ημέρα του πρώτου σεληνιακού μήνα. Εντυπωσιασμένος, διέταξε όλα τα νοικοκυριά και το παλάτι να κάνουν το ίδιο, καθιερώνοντας έτσι το έθιμο.Η παράδοση των αινιγμάτων στα φανάρια, γνωστή ως 'dengmi', αναπτύχθηκε αργότερα κατά τη Δυναστεία Σονγκ (960–1279 μ.Χ.). Τα αινίγματα αυτά γράφονταν σε χαρτί και κολλούσαν στα φανάρια για να δοκιμάσουν τη σοφία των επισκεπτών. Η επίλυσή τους απαιτούσε συχνά βαθιά γνώση της κινεζικής λογοτεχνίας και των ιδεογραμμάτων, καθιστώντας τη γιορτή μια πνευματική πρόκληση για την ελίτ και τον λαό.Σήμερα, η γιορτή παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα στην Ασία, με το Φεστιβάλ Φαναριών του Πινγκσί στην Ταϊβάν να προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες ετησίως. Επιστημονικά, η χρήση των ιπτάμενων φαναριών (Kongming lanterns) αποδίδεται στον στρατηγό Zhuge Liang, ο οποίος τα χρησιμοποίησε αρχικά για στρατιωτική σηματοδοσία τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η σύγχρονη εκδοχή της γιορτής συνδυάζει την αστρονομία, καθώς βασίζεται στον σεληνιακό κύκλο, με την κοινωνική συνοχή και την πολιτιστική κληρονομιά.