Οι σύνδεσμοι του Cooper είναι οι κύριες δομές που στηρίζουν το στήθος και, αν τεντωθούν, δεν επανέρχονται ποτέ στην αρχική τους μορφή.

Οι σύνδεσμοι του Cooper πήραν το όνομά τους από τον Βρετανό ανατόμο και χειρουργό Sir Astley Cooper, ο οποίος τους περιέγραψε για πρώτη φορά το 1840. Πρόκειται για λεπτές, ινώδεις ζώνες συνδετικού ιστού που διατρέχουν το παρέγχυμα του μαστού, συνδέοντας το χόριο του δέρματος με την εν τω βάθει περιτονία του θωρακικού μυός.Η βιολογική τους σύνθεση αποτελείται κυρίως από κολλαγόνο, το οποίο προσφέρει αντοχή αλλά στερείται της ελαστικότητας που προσφέρει η πρωτεΐνη ελαστίνη. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Portsmouth έχουν δείξει ότι κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, το στήθος μπορεί να μετακινηθεί έως και 15 εκατοστά σε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτή η επαναλαμβανόμενη κίνηση ασκεί τεράστια μηχανική πίεση στους συνδέσμους, οδηγώντας σε σταδιακή επιμήκυνση.Σύμφωνα με έρευνες στον τομέα της εμβιομηχανικής, η βαρυτική καταπόνηση είναι αθροιστική και μη αναστρέψιμη. Μόλις οι ίνες κολλαγόνου υποστούν μικρο-ρήξεις ή υπερέκταση, η δομική ακεραιότητα του ιστού μειώνεται μόνιμα. Η μόνη ιατρική λύση για την αποκατάσταση της θέσης του στήθους μετά τη χαλάρωση των συνδέσμων είναι η μαστοπηξία, καθώς καμία άσκηση δεν μπορεί να συσφίξει ξανά τον συνδετικό ιστό.