Ο Πύργος του Άιφελ «γέρνει» έως και 18 εκατοστά μακριά από τον ήλιο λόγω της θερμικής διαστολής.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι κατασκευασμένος από σφυρήλατο σίδηρο, ένα υλικό που παρουσιάζει έντονη θερμική διαστολή. Όταν η ηλιακή ακτινοβολία θερμαίνει τη μία από τις τέσσερις πλευρές του πύργου, τα μεταλλικά στοιχεία σε εκείνη την πλευρά αποκτούν περισσότερη ενέργεια και καταλαμβάνουν μεγαλύτερο όγκο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η θερμή πλευρά να επιμηκύνεται, ενώ η σκιερή πλευρά παραμένει σταθερή, αναγκάζοντας την κορυφή να γέρνει προς την αντίθετη κατεύθυνση.Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «θερμική κλίση» και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της κατασκευής του πύργου μεταξύ 1887 και 1889. Σύμφωνα με μετρήσεις της SETE (Société d'Exploitation de la Tour Eiffel), η απόκλιση της κορυφής μπορεί να φτάσει τα 18 εκατοστά σε ημέρες με έντονη ηλιοφάνεια. Επιπλέον, το συνολικό ύψος του πύργου μπορεί να αυξηθεί έως και 15 εκατοστά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού λόγω της συνολικής διαστολής του σκελετού.Ο Γκουστάβ Άιφελ και οι μηχανικοί του είχαν λάβει υπόψη αυτές τις μεταβολές κατά τον σχεδιασμό του έργου. Ο σιδερένιος σκελετός είναι αρκετά εύκαμπτος ώστε να απορροφά αυτές τις πιέσεις χωρίς να κινδυνεύει η στατικότητα του κτιρίου. Εκτός από τον ήλιο, ο πύργος επηρεάζεται και από τον άνεμο, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει ταλάντωση έως και 7 εκατοστά, αποδεικνύοντας την εξαιρετική μηχανική αντοχή της κατασκευής.