Αν συμπιεζόταν στο επίπεδο της θάλασσας, ολόκληρο το στρώμα του όζοντος θα είχε πάχος μόλις 3 χιλιοστά.

Το στρώμα του όζοντος βρίσκεται κυρίως στο κάτω μέρος της στρατόσφαιρας, σε υψόμετρο από 15 έως 35 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης. Η μέτρηση του πάχους του γίνεται με τις μονάδες Dobson (DU), οι οποίες καθιερώθηκαν από τον Gordon Dobson τη δεκαετία του 1920. Μια μέση τιμή για την ατμόσφαιρα είναι οι 300 μονάδες Dobson, οι οποίες αντιστοιχούν σε ένα στρώμα καθαρού όζοντος πάχους μόλις 3 χιλιοστών σε συνθήκες κανονικής πίεσης και θερμοκρασίας.Η συγκέντρωση των μορίων του όζοντος είναι εξαιρετικά χαμηλή, καθώς αντιστοιχούν μόλις μερικά μόρια ανά εκατομμύριο μορίων αέρα. Ωστόσο, η χημική τους δομή επιτρέπει την αποτελεσματική απορρόφηση της υπεριώδους ακτινοβολίας UV-B, η οποία προκαλεί καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη. Η NASA και η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) παρακολουθούν συνεχώς αυτό το στρώμα χρησιμοποιώντας δορυφόρους όπως ο Aura.Ιστορικά, η παγκόσμια κοινότητα κινητοποιήθηκε με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987 για τον περιορισμό των χλωροφθορανθράκων (CFCs) που κατέστρεφαν το όζον. Χωρίς αυτή τη λεπτή ασπίδα των 3 χιλιοστών, η ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας θα καθιστούσε την επιβίωση των περισσότερων οργανισμών στην ξηρά αδύνατη. Η αποκατάσταση του στρώματος συνεχίζεται και αναμένεται να επιστρέψει στα επίπεδα του 1980 γύρω στο έτος 2066 πάνω από την Ανταρκτική.