Ο ήχος ταξιδεύει στον σιδερένιο σκελετό του Πύργου του Άιφελ 15 φορές πιο γρήγορα από ό,τι στον αέρα.

Η ταχύτητα του ήχου σε ένα υλικό καθορίζεται από την ελαστικότητα και την πυκνότητά του. Στα στερεά σώματα όπως ο σίδηρος, τα άτομα είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, επιτρέποντας στα ηχητικά κύματα να μεταδίδονται μέσω των μοριακών συγκρούσεων πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι στα αέρια. Στον αέρα, τα μόρια απέχουν πολύ μεταξύ τους, γεγονός που καθυστερεί τη μεταφορά της ενέργειας.Ο Πύργος του Άιφελ, που ολοκληρώθηκε το 1889 για την Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού, αποτελείται από 18.038 κομμάτια σφυρήλατου σιδήρου. Η ταχύτητα του ήχου στον σίδηρο είναι περίπου 5.120 μέτρα το δευτερόλεπτο, ενώ στον αέρα στους 20 βαθμούς Κελσίου είναι μόλις 343 μέτρα το δευτερόλεπτο. Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος χτυπήσει μια δοκό στη βάση του πύργου, ο ήχος θα διανύσει τα 324 μέτρα του ύψους του μέσω του μετάλλου σε μόλις 0,06 δευτερόλεπτα.Αντίθετα, ο ίδιος ήχος θα χρειαζόταν σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο για να φτάσει στην κορυφή μέσω του αέρα. Η μελέτη της ακουστικής στα μέταλλα ξεκίνησε από τον 19ο αιώνα, με τον Γάλλο φυσικό Jean-Baptiste Biot να πραγματοποιεί πειράματα σε σιδερένιους σωλήνες μήκους σχεδόν ενός χιλιομέτρου στο Παρίσι. Τα ευρήματά του επιβεβαίωσαν ότι τα στερεά μέσα είναι ανώτεροι αγωγοί του ήχου, μια αρχή που ισχύει απόλυτα για την εμβληματική κατασκευή του Gustave Eiffel.