Οι κατολισθήσεις μπορούν να δημιουργήσουν ροές βράχων που κινούνται σαν γιγάντια κύματα με ταχύτητα έως 160 χλμ./ώρα.

Το φαινόμενο κατά το οποίο οι κατολισθήσεις συμπεριφέρονται ως υγρά ονομάζεται κοκκώδης ροή. Κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης, ο αέρας και το νερό παγιδεύονται ανάμεσα στα θραύσματα, μειώνοντας την τριβή και επιτρέποντας στο μείγμα να «γλιστρά» με ελάχιστη αντίσταση. Αυτή η δυναμική επιτρέπει σε εκατομμύρια τόνους υλικού να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις σε ελάχιστο χρόνο.Η πιο ακραία περίπτωση καταγράφηκε στις 9 Ιουλίου 1958 στον κόλπο Λιτούγια της Αλάσκας. Ένας σεισμός μεγέθους 7,8 ρίχτερ προκάλεσε την πτώση 30 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων βράχου στο νερό από ύψος 900 μέτρων. Η πρόσκρουση δημιούργησε ένα κύμα που ξερίζωσε δέντρα σε υψόμετρο 524 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αποτελώντας παγκόσμιο ρεκόρ.Οι επιστήμονες του Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ (USGS) μελετούν αυτές τις ροές για να κατανοήσουν πώς η πίεση των πόρων επηρεάζει τη σταθερότητα των εδαφών. Η ταχύτητα των 160 χλμ./ώρα καθιστά σχεδόν αδύνατη την εκκένωση χωρίς συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. Η κατανόηση της μηχανικής των ρευστών σε στερεά υλικά είναι απαραίτητη για την προστασία οικισμών σε ορεινές και παράκτιες ζώνες.