Η συνταγή «1-2-3-4» αποτελεί τον θεμελιώδη μαθηματικό κανόνα για τη δομή κάθε σύγχρονου cupcake.

Η μέθοδος «1-2-3-4» έχει τις ρίζες της στον 19ο αιώνα και αποτελεί εξέλιξη του παραδοσιακού «Pound Cake», όπου όλα τα υλικά ζύγιζαν ακριβώς μία λίβρα. Η συγκεκριμένη αναλογία έγινε δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του 1800, καθώς επέτρεπε στους οικιακούς μάγειρες να απομνημονεύουν εύκολα τη συνταγή χωρίς την ανάγκη για γραπτές σημειώσεις ή ακριβείς ζυγαριές.Σύμφωνα με μελέτες τροφίμων από το Culinary Institute of America, η χημεία πίσω από αυτή την αναλογία είναι κρίσιμη. Τα 4 αυγά παρέχουν την απαραίτητη υγρασία και πρωτεΐνη για τη δομή, ενώ τα 3 φλιτζάνια αλεύρι προσφέρουν το άμυλο που συγκρατεί το σχήμα του γλυκού. Το βούτυρο και η ζάχαρη λειτουργούν ως μαλακτικοί παράγοντες που εμποδίζουν την υπερβολική ανάπτυξη της γλουτένης, εξασφαλίζοντας μια αφράτη και όχι σκληρή υφή.Η ιστορική σημασία αυτής της συνταγής επιβεβαιώνεται από τη συμπερίληψή της σε κλασικά βιβλία μαγειρικής, όπως το «The Boston Cooking-School Cook Book» της Fannie Farmer το 1896. Η ακρίβεια των αναλογιών εξασφαλίζει ότι το pH του μείγματος παραμένει ουδέτερο, επιτρέποντας στα διογκωτικά μέσα όπως το baking powder να δράσουν αποτελεσματικά. Σήμερα, παρόλο που οι συνταγές έχουν γίνει πιο περίπλοκες, οι επαγγελματίες σεφ εξακολουθούν να διδάσκουν τον κανόνα 1-2-3-4 ως το «χρυσό πρότυπο» για την κατανόηση της ισορροπίας των υλικών.