Ένα μόνο βουνό στη Βολιβία παρήγαγε τόσο ασήμι που κλόνισε την οικονομία ολόκληρης της Ευρώπης.

Το βουνό Cerro Rico, γνωστό και ως «Το Βουνό που Τρώει Ανθρώπους», ανακαλύφθηκε από τους Ισπανούς το 1545 στην περιοχή Ποτοσί της σημερινής Βολιβίας. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, η πόλη Ποτοσί εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα του κόσμου με πληθυσμό που ξεπερνούσε τις 160.000 κατοίκους, μέγεθος ανάλογο του Λονδίνου εκείνης της εποχής.Η μαζική εξόρυξη ασημιού βασίστηκε στη μέθοδο της αμαλγαμάτωσης με υδράργυρο, η οποία επέτρεψε την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων καθαρού μετάλλου. Υπολογίζεται ότι από το 1545 έως το 1810, το Cerro Rico παρήγαγε περίπου 40.000 τόνους ασημιού, τροφοδοτώντας ασταμάτητα το ισπανικό θησαυροφυλάκιο και χρηματοδοτώντας τους πολέμους των Αψβούργων στην Ευρώπη.Αυτή η υπερπροσφορά ασημιού οδήγησε στην ιστορική «Επανάσταση των Τιμών», όπου οι τιμές των αγαθών στην Ευρώπη εξαπλασιάστηκαν μέσα σε 150 χρόνια λόγω του πληθωρισμού. Το ισπανικό δολάριο ή «Real de a Ocho» που παραγόταν εκεί έγινε το πρώτο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, κυκλοφορώντας από την Κίνα μέχρι τις βρετανικές αποικίες της Αμερικής.Σύμφωνα με ιστορικές πηγές και μελέτες του Πανεπιστημίου του Ποτοσί, η εξόρυξη είχε τρομερό ανθρώπινο κόστος, καθώς εκατομμύρια ιθαγενείς και σκλάβοι έχασαν τη ζωή τους στις στοές του βουνού. Παρά την εξάντληση των πλούσιων φλεβών, το Cerro Rico παραμένει ενεργό μέχρι σήμερα, έχοντας αλλάξει οριστικά τον ρου της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας.