Τα σφυράκια του πιάνου είναι φτιαγμένα από εξαιρετικά συμπιεσμένο μαλλί προβάτου.

Η χρήση της μάλλινης τσόχας στα σφυράκια του πιάνου καθιερώθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, αντικαθιστώντας το δέρμα που χρησιμοποιούσαν κατασκευαστές όπως ο Bartolomeo Cristofori. Το 1826, ο Henri Pape κατοχύρωσε την πατέντα για τη χρήση συμπιεσμένου μαλλιού, προσφέροντας μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και πλουσιότερο ηχόχρωμα. Η τσόχα παράγεται συνήθως από μαλλί προβάτων Merino, το οποίο διαθέτει φυσικές ίνες που πλέκονται σφιχτά μεταξύ τους μέσω θερμότητας, υγρασίας και πίεσης.Η πυκνότητα της τσόχας είναι κρίσιμη για την ακουστική, καθώς ένα σφυράκι πρέπει να είναι αρκετά σκληρό στον πυρήνα του αλλά ελαστικό στην επιφάνεια. Η πίεση που ασκείται κατά την κατασκευή μπορεί να φτάσει τους 15 τόνους ανά τετραγωνικό μέτρο, μετατρέποντας το μαλακό μαλλί σε ένα υλικό σκληρό σαν ξύλο. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο πιάνο να παράγει μια τεράστια δυναμική περιοχή, από το απαλό pianissimo έως το εκκωφαντικό fortissimo.Οι τεχνικοί πιάνων χρησιμοποιούν ειδικές βελόνες για να χαλαρώσουν τις ίνες της τσόχας ή σμυριδόχαρτο για να τις λειάνουν, μια διαδικασία γνωστή ως «voicing». Σύμφωνα με μελέτες της Steinway & Sons, η κατάσταση της τσόχας επηρεάζει άμεσα τον χρόνο επαφής του σφυριού με τη χορδή, ο οποίος διαρκεί μόλις μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου. Αν η τσόχα φθαρεί υπερβολικά, ο ήχος χάνει τις αρμονικές του και γίνεται δυσάρεστα οξύς.