Το σκαθάρι της ερήμου Ναμίμπ συλλέγει νερό από την ομίχλη χρησιμοποιώντας την πλάτη του ως φυσικό συλλέκτη.

Η έρημος Ναμίμπ στην Αφρική είναι μία από τις πιο άνυδρες περιοχές του κόσμου, με ετήσια βροχόπτωση που συχνά δεν ξεπερνά τα 12 χιλιοστά. Το σκαθάρι Onymacris unguicularis έχει εξελιχθεί ώστε να εκμεταλλεύεται την ομίχλη που μεταφέρεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Η επιφάνεια των ελύτρων του είναι ένα θαύμα της νανοτεχνολογίας, καθώς συνδυάζει υδρόφιλες κορυφές διαμέτρου 0,5 χιλιοστών με υδρόφοβες περιοχές καλυμμένες με κερί.Όταν οι σταγόνες της ομίχλης αγγίζουν τις υδρόφιλες κορυφές, προσκολλώνται εκεί και μεγαλώνουν μέχρι να φτάσουν σε μέγεθος που η βαρύτητα τις αναγκάζει να κυλήσουν. Λόγω της κλίσης του σώματος του εντόμου, το νερό γλιστρά μέσα από τα υδρόφοβα κανάλια, τα οποία απωθούν το υγρό και το οδηγούν με ακρίβεια στο στόμα του σκαθαριού. Η διαδικασία αυτή μελετήθηκε εκτενώς από τον Andrew Parker του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και τον Chris Lawrence της QinetiQ, οι οποίοι δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό Nature το 2001.Η έρευνα αυτή ενέπνευσε επιστήμονες στο MIT και στο Πανεπιστήμιο Rice να αναπτύξουν υλικά «συλλογής ομίχλης» (fog harvesting) που μιμούνται τη δομή του σκαθαριού. Αυτά τα βιομιμητικά πλέγματα μπορούν να συλλέξουν έως και 12 λίτρα νερού ανά τετραγωνικό μέτρο την ημέρα σε περιοχές με συχνή ομίχλη. Η τεχνολογία αυτή θεωρείται κρίσιμη για την παροχή πόσιμου νερού σε κοινότητες της Χιλής, του Μαρόκου και της Νότιας Αφρικής, όπου οι παραδοσιακές πηγές νερού σπανίζουν.