Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στο Νέο Μεξικό καλαμπόκι 4.000 ετών που μπορούσε ακόμα να γίνει ποπ κορν.

Η ανακάλυψη έγινε από τους αρχαιολόγους Herbert Dick και Earle Smith του Πανεπιστημίου Harvard κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Σπήλαιο Bat του Νέου Μεξικού μεταξύ 1948 και 1950. Οι ερευνητές εντόπισαν χιλιάδες υπολείμματα καλαμποκιού σε διαφορετικά στρώματα ιζημάτων, με τα παλαιότερα να χρονολογούνται περίπου στο 2000 π.Χ. μέσω της μεθόδου του ραδιενεργού άνθρακα.Η ικανότητα του καλαμποκιού να «σκάει» οφείλεται στην ιδιαίτερη δομή του κόκκου, ο οποίος διαθέτει ένα εξαιρετικά σκληρό εξωτερικό περίβλημα και μια μικρή ποσότητα υγρασίας παγιδευμένη στο εσωτερικό του. Όταν ο κόκκος θερμαίνεται, το νερό μετατρέπεται σε ατμό, δημιουργώντας πίεση μέχρι το περίβλημα να σπάσει και το άμυλο να διογκωθεί ακαριαία. Οι συνθήκες απόλυτης ξηρασίας στο σπήλαιο εμπόδισαν τη σήψη και διατήρησαν αυτόν τον μηχανισμό ανέπαφο για τέσσερις χιλιετίες.Περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι οι αρχαίοι αυτοί κόκκοι ανήκαν σε μια πρωτόγονη μορφή καλαμποκιού που ονομάζεται pod-popcorn. Οι ιθαγενείς φυλές, όπως οι Αζτέκοι και οι Ίνκας, χρησιμοποιούσαν το ποπ κορν όχι μόνο ως τροφή αλλά και σε θρησκευτικές τελετές, στολίζοντας αγάλματα και φτιάχνοντας περιδέραια. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαίωσε ότι το καλαμπόκι ήταν ένα από τα πρώτα φυτά που εξημερώθηκαν στην Αμερική, παίζοντας κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη των προϊστορικών κοινωνιών.