Υπάρχουν ηφαιστειακά νησιά με σπάνιες παραλίες που έχουν πράσινη άμμο.

Ο ολιβίνης είναι ένα από τα πρώτα ορυκτά που κρυσταλλώνονται από το μάγμα καθώς αυτό ψύχεται, με χημικό τύπο (Mg,Fe)2SiO4. Οι κρύσταλλοι αυτοί σχηματίζονται βαθιά στον μανδύα της Γης σε ακραίες θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 1.100 βαθμούς Κελσίου. Όταν η λάβα εκτινάσσεται στην επιφάνεια και έρχεται σε επαφή με το νερό, ψύχεται απότομα και παγιδεύει αυτούς τους πολύτιμους λίθους στο εσωτερικό της.Η παραλία Παπακόλεα στη Χαβάη δημιουργήθηκε πριν από περίπου 49.000 χρόνια από την έκρηξη του ηφαιστείου Mauna Loa. Ο κώνος τέφρας Pu'u Mahana περιέχει τεράστιες ποσότητες ολιβίνη, ο οποίος απελευθερώνεται καθώς ο ωκεανός διαβρώνει τη βάση του ηφαιστείου. Λόγω της υψηλής πυκνότητας του ορυκτού, περίπου 3,2 έως 4,4 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό, οι κρύσταλλοι παραμένουν στην ακτή ενώ η ελαφρύτερη ηφαιστειακή άμμος παρασύρεται από την παλίρροια.Εκτός από τη Χαβάη, παρόμοια φαινόμενα συναντώνται στην παραλία Talofofo στο Γκουάμ, στην Punta Cormorant στα νησιά Γκαλαπάγκος και στο Hornindalsvatnet της Νορβηγίας. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τον ολιβίνη ως δείκτη για τη μελέτη της σύνθεσης του ανώτερου μανδύα της Γης. Παρά την ομορφιά τους, αυτές οι παραλίες είναι εξαιρετικά ευάλωτες στη διάβρωση, καθώς ο ολιβίνης αλλοιώνεται χημικά όταν εκτίθεται στον αέρα και το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα.