Η λέξη «γιαούρτι» προέρχεται από μια αρχαία τουρκική ρίζα που σημαίνει «πήζω» ή «πυκνώνω».

Η ετυμολογία της λέξης «γιαούρτι» εντοπίζεται στην παλαιοτουρκική ρίζα «yoğurt», η οποία συνδέεται με το ρήμα «yoğurmak» που σημαίνει ανακατεύω ή πήζω. Η πρώτη επίσημη καταγραφή του όρου εμφανίζεται στο μνημειώδες έργο «Dīwān Lughāt al-Turk» του Μαχμούντ αλ-Κασγκάρι το 1073. Σε αυτό το λεξικό, το γιαούρτι περιγράφεται ως βασικό στοιχείο της διατροφής των νομαδικών λαών της Κεντρικής Ασίας.Η διαδικασία που περιγράφει η λέξη είναι η οξίνιση του γάλακτος μέσω της δράσης συγκεκριμένων βακτηρίων, κυρίως του Lactobacillus bulgaricus και του Streptococcus thermophilus. Κατά τη ζύμωση, τα βακτήρια αυτά μετατρέπουν τη λακτόζη σε γαλακτικό οξύ, το οποίο προκαλεί τη μετουσίωση των πρωτεϊνών του γάλακτος. Αυτή η χημική αντίδραση δημιουργεί ένα πλέγμα καζεΐνης που παγιδεύει το νερό και το λίπος, δίνοντας στο προϊόν την πυκνή υφή του.Ιστορικά, η χρήση του γιαουρτιού χρονολογείται τουλάχιστον από το 5.000 π.Χ. στη Μεσοποταμία, αλλά οι Τούρκοι της Κεντρικής Ασίας ήταν εκείνοι που τελειοποίησαν τη μέθοδο παραγωγής του για λόγους συντήρησης. Η λέξη υιοθετήθηκε από πολλές γλώσσες παγκοσμίως, διατηρώντας την αρχική της σημασία που αφορά την πήξη. Σήμερα, η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι η ονομασία αυτή αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τη βιοχημική μεταμόρφωση των συστατικών του γάλακτος.