Ο δικτυωτός σχεδιασμός του Πύργου του Άιφελ εμποδίζει τους κραδασμούς που είναι αισθητοί στον άνθρωπο.

Ο Πύργος του Άιφελ ολοκληρώθηκε το 1889 και αποτελεί ένα αριστούργημα της μηχανικής του 19ου αιώνα. Ο Γκουστάβ Άιφελ και οι μηχανικοί του, Εμίλ Νουγκιέ και Μορίς Κοκλέν, εφάρμοσαν προηγμένες μαθηματικές αναλύσεις για την αντίσταση στον άνεμο. Η δομή αποτελείται από 18.038 κομμάτια σφυρήλατου σιδήρου που συγκρατούνται από 2,5 εκατομμύρια πριτσίνια.Η αεροδυναμική του πύργου είναι τέτοια που ο άνεμος περνά μέσα από το δικτύωμα χωρίς να ασκεί τεράστια πίεση στην επιφάνεια. Η ιδιοσυχνότητα της κατασκευής είναι μικρότερη από 1 Hertz, γεγονός που σημαίνει ότι οι ταλαντώσεις είναι πολύ αργές για να γίνουν αντιληπτές από το ανθρώπινο νευρικό σύστημα. Το ανθρώπινο σώμα είναι συνήθως ευαίσθητο σε συχνότητες μεταξύ 4 και 8 Hertz.Ακόμη και σε ανέμους ταχύτητας 180 χιλιομέτρων την ώρα, η κορυφή του πύργου μετακινείται μόλις 12 εκατοστά. Η θερμική διαστολή προκαλεί συχνά μεγαλύτερη μετακίνηση, έως και 15 εκατοστά, από ό,τι ο άνεμος. Οι μελέτες του Centre Technique Industriel de la Construction Métallique επιβεβαιώνουν ότι ο σχεδιασμός αυτός εγγυάται τη δομική ακεραιότητα για πάνω από έναν αιώνα.