Η παράδοση με τα κεράκια στα γενέθλια ξεκίνησε στην Αρχαία Ελλάδα ως φόρος τιμής στη θεά Άρτεμη.

Η ιστορική προέλευση των κεριών σε τούρτες συνδέεται συχνά με τη λατρεία της Αρτέμιδος, της θεάς του κυνηγιού και της σελήνης. Οι πιστοί μετέφεραν στον ναό της στην Έφεσο ή σε άλλους ιερούς χώρους στρογγυλά γλυκίσματα που ονομάζονταν «αμφιφώντες». Αυτά τα γλυκά παρασκευάζονταν από ζύμη, μέλι και σουσάμι, ενώ το σχήμα τους παρέπεμπε στην πληρότητα του φεγγαριού.Τα κεριά χρησιμοποιούνταν για να δώσουν στο γλύκισμα μια φωτεινή αύρα, μιμούμενα το σεληνόφως μέσα στο σκοτάδι του ναού. Ο καπνός που δημιουργούνταν όταν έσβηναν τα κεριά θεωρούνταν ιερός. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι λειτουργούσε ως όχημα που μετέφερε τις επιθυμίες των θνητών προς τους ουρανούς, μια πεποίθηση που επιβιώνει μέχρι σήμερα με τη μορφή της ευχής πριν το σβήσιμο.Αν και οι Έλληνες έθεσαν τις βάσεις, η παράδοση όπως τη γνωρίζουμε σήμερα διαμορφώθηκε περαιτέρω στη Γερμανία του 18ου αιώνα. Στο φεστιβάλ «Kinderfest», οι Γερμανοί τοποθετούσαν κεριά σε τούρτες για παιδιά, προσθέτοντας ένα επιπλέον κερί που συμβόλιζε το «φως της ζωής». Η σύνδεση μεταξύ της αρχαίας ελληνικής προσφοράς και της γερμανικής παράδοσης δημιούργησε το παγκόσμιο έθιμο των γενεθλίων.Σύμφωνα με ιστορικές πηγές και μελέτες πάνω στις αρχαίες ελληνικές θυσίες, η χρήση του φωτός ήταν κεντρική στις τελετές καθαγιασμού. Η Άρτεμις, ως «Φωσφόρος», ήταν η φέρουσα το φως, γεγονός που εξηγεί γιατί η λάμψη των κεριών ήταν απαραίτητο στοιχείο της προσφοράς προς το πρόσωπό της. Έτσι, μια απλή θρησκευτική πράξη μετατράπηκε σε έναν από τους πιο διαδεδομένους εορτασμούς στον σύγχρονο κόσμο.