Τα δόντια σας δεν είναι σταθερά κολλημένα στο σαγόνι, αλλά αιωρούνται μέσα στις υποδοχές τους χάρη σε χιλιάδες μικροσκοπικούς συνδέσμους.

Ο περιοδοντικός σύνδεσμος (PDL) είναι ένας εξειδικευμένος συνδετικός ιστός με πάχος από 0,15 έως 0,38 χιλιοστά που συνδέει τη ρίζα του δοντιού με το φατνιακό οστό. Αποτελείται κυρίως από ίνες κολλαγόνου τύπου Ι και ΙΙΙ, οι οποίες είναι διατεταγμένες σε δέσμες γνωστές ως ίνες του Sharpey. Αυτό το σύστημα επιτρέπει στο δόντι μια μικρο-κίνηση εντός της υποδοχής του, αποτρέποντας τη θραύση του οστού κατά τη διάρκεια της μάσησης, όπου οι δυνάμεις μπορεί να ξεπεράσουν τα 70 κιλά στα πίσω δόντια.Η ευαισθησία του PDL είναι παροιμιώδης, καθώς οι μηχανοϋποδοχείς του μπορούν να ανιχνεύσουν ξένα σώματα πάχους μόλις 10 έως 30 μικρομέτρων. Μελέτες στην οδοντιατρική εμβιομηχανική δείχνουν ότι ο σύνδεσμος λειτουργεί ως υδραυλικό σύστημα, όπου το διάμεσο υγρό μετακινείται για να απορροφήσει την ξαφνική πίεση. Αυτή η ιδιότητα είναι που επιτρέπει και την ορθοδοντική θεραπεία. Όταν ασκείται συνεχής πίεση με σιδεράκια, ο PDL ενεργοποιεί οστεοκλάστες για την απορρόφηση του οστού στη μία πλευρά και οστεοβλάστες για τη δημιουργία νέου οστού στην άλλη.Ιστορικά, η κατανόηση της λειτουργίας του PDL αναπτύχθηκε σημαντικά τον 20ο αιώνα, με πρωτοπόρους ερευνητές όπως ο Bernhard Gottlieb να περιγράφουν τη βιολογία της στήριξης των δοντιών. Η απώλεια αυτού του ιστού λόγω περιοδοντικής νόσου είναι η κύρια αιτία απώλειας δοντιών στους ενήλικες παγκοσμίως. Σε αντίθεση με τα φυσικά δόντια, τα οδοντικά εμφυτεύματα δεν διαθέτουν αυτόν τον σύνδεσμο και συνδέονται απευθείας με το οστό μέσω οστεοενσωμάτωσης. Αυτό σημαίνει ότι τα εμφυτεύματα στερούνται την αίσθηση της αφής και την προστατευτική ανάρτηση που προσφέρει ο φυσικός περιοδοντικός σύνδεσμος.