Η θερινή ώρα προτάθηκε αρχικά από έναν εντομολόγο για να έχει περισσότερο χρόνο να κυνηγάει έντομα.

Ο Τζορτζ Χάντσον ήταν ένας Άγγλος εντομολόγος και αστρονόμος που ζούσε στη Νέα Ζηλανδία και εργαζόταν στο ταχυδρομείο του Ουέλινγκτον. Η εργασία του απαιτούσε βάρδιες που τελείωναν αργά το απόγευμα, γεγονός που τον εμπόδιζε να ασχοληθεί με το αγαπημένο του χόμπι, τη συλλογή εντόμων, πριν νυχτώσει.Το 1895 παρουσίασε μια επιστημονική εργασία στη Φιλοσοφική Εταιρεία του Ουέλινγκτον προτείνοντας μια δίωρη μετατόπιση του ρολογιού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Παρά το γεγονός ότι η ιδέα του προκάλεσε το ενδιαφέρον, πολλοί την θεώρησαν υπερβολικά περίπλοκη και η πρόταση δεν υιοθετήθηκε άμεσα από την κυβέρνηση της χώρας.Λίγα χρόνια αργότερα, το 1907, ο Βρετανός κατασκευαστής Γουίλιαμ Γουίλετ πρότεινε ανεξάρτητα μια παρόμοια ιδέα στο Ηνωμένο Βασίλειο για την εξοικονόμηση ενέργειας. Η πρώτη χώρα που εφάρμοσε επίσημα τη θερινή ώρα ήταν η Γερμανική Αυτοκρατορία στις 30 Απριλίου του 1916, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό τη μείωση της κατανάλωσης άνθρακα για τεχνητό φωτισμό.Σήμερα η θερινή ώρα χρησιμοποιείται σε περισσότερες από 70 χώρες παγκοσμίως, αν και η χρησιμότητά της αμφισβητείται συχνά από σύγχρονες μελέτες. Ο Χάντσον τιμήθηκε τελικά για τη συνεισφορά του με το Μετάλλιο Sidey το 1933, αναγνωρίζοντας την πρωτοποριακή του σκέψη στην αξιοποίηση του ηλιακού φωτός.