Ο Σερ Φράνσις Γκάλτον εφηύρε τη σφυρίχτρα σκύλων το 1876 για να μελετήσει τα όρια της ακοής στα ζώα.

Ο Σερ Φράνσις Γκάλτον, ξάδερφος του Καρόλου Δαρβίνου, παρουσίασε τη συσκευή του στο βιβλίο 'Inquiries into Human Faculty and its Development' το 1883. Η αρχική σφυρίχτρα ήταν ένας μικρός ορειχάλκινος σωλήνας με ένα έμβολο που επέτρεπε τη μεταβολή του μήκους της στήλης του αέρα. Με αυτόν τον τρόπο, ο Γκάλτον μπορούσε να αλλάζει με ακρίβεια τη συχνότητα του παραγόμενου ήχου.Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του, ο Γκάλτον επισκεπτόταν ζωολογικούς κήπους και περπατούσε στους δρόμους κρατώντας τη σφυρίχτρα κρυμμένη στο μπαστούνι του. Παρατήρησε ότι πολλά ζώα αντιδρούσαν έντονα σε ήχους που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ακούσουν καθόλου. Οι σκύλοι και οι γάτες γύριζαν αμέσως το κεφάλι τους προς την πηγή του ήχου, αποδεικνύοντας την ύπαρξη των υπερήχων.Η επιστημονική εξήγηση βρίσκεται στη φυσιολογία του αυτιού των σαρκοφάγων, τα οποία έχουν εξελιχθεί να εντοπίζουν τους υπέρηχους που εκπέμπουν τα μικρά τρωκτικά. Ενώ το ανθρώπινο αυτί περιορίζεται από τη δομή του τυμπάνου και των οσταρίων, τα αυτιά των σκύλων διαθέτουν εξειδικευμένους μυς που κατευθύνουν το πτερύγιο προς τον ήχο. Σήμερα, η 'σφυρίχτρα Γκάλτον' παραμένει βασικό εργαλείο στην εκπαίδευση ζώων και στη μελέτη της ακουστικής βιολογίας.