Το καλαμπόκι είναι ένα από τα πιο «πεινασμένα» φυτά στον κόσμο καθώς απορροφά τεράστιες ποσότητες αζώτου από το έδαφος.

Το καλαμπόκι (Zea mays) ανήκει στα φυτά C4 γεγονός που του επιτρέπει να αναπτύσσεται γρήγορα αλλά απαιτεί τεράστιες ποσότητες αζώτου για να υποστηρίξει αυτή τη βιομάζα. Το άζωτο αποτελεί το κύριο συστατικό των αμινοξέων και της χλωροφύλλης η οποία είναι υπεύθυνη για τη μετατροπή του ηλιακού φωτός σε ενέργεια.Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου της Αϊόβα ένα τυπικό χωράφι καλαμποκιού μπορεί να χρειαστεί πάνω από 200 κιλά αζώτου ανά εκτάριο για να αποδώσει τη μέγιστη σοδειά. Αυτή η ανάγκη οδήγησε στην ευρεία υιοθέτηση της μεθόδου Haber-Bosch στις αρχές του 20ού αιώνα η οποία επιτρέπει τη βιομηχανική παραγωγή αμμωνίας από το άζωτο της ατμόσφαιρας.Ιστορικά οι ιθαγενείς της Αμερικής αντιμετώπιζαν αυτό το πρόβλημα με τη μέθοδο των «Τριών Αδελφών» φυτεύοντας καλαμπόκι μαζί με φασόλια και κολοκύθες. Τα φασόλια έχουν την ικανότητα να δεσμεύουν το αζωτο από τον αέρα και να το επιστρέφουν στο χώμα μέσω συμβιωτικών βακτηρίων στις ρίζες τους.Σήμερα η παγκόσμια γεωργία εξαρτάται σε ποσοστό άνω του 50% από τα συνθετικά λιπάσματα για να διατηρήσει την παραγωγή καλαμποκιού σταθερή. Η υπερβολική χρήση τους όμως προκαλεί περιβαλλοντικά προβλήματα όπως η ευτροφισμός των υδάτων λόγω της απορροής του πλεονάζοντος αζώτου στους υδροφόρους ορίζοντες.