Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι το φτάρνισμα μπορούσε να εκδιώξει την ψυχή από το σώμα.

Η πεποίθηση ότι η ανάσα ταυτίζεται με την ψυχή συναντάται σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς. Στη ρωμαϊκή παράδοση η λέξη «anima» σήμαινε ταυτόχρονα την ανάσα και την ψυχή. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στη «Φυσική Ιστορία» του αναφέρει τη σημασία των χαιρετισμών κατά το φτάρνισμα ως μέσο προστασίας.Η αντίδραση αυτή δεν ήταν απλώς δεισιδαιμονία αλλά μια προσπάθεια ερμηνείας της ζωτικής δύναμης. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι το κεφάλι ήταν το ιερότερο μέρος του σώματος επειδή εκεί κατοικούσε το «genius» ή το πνεύμα του ατόμου. Ένα ξαφνικό φτάρνισμα θεωρούνταν οιωνός που απαιτούσε άμεση θρησκευτική ή λεκτική παρέμβαση για να αποτραπεί το κακό.Ιστορικές πηγές δείχνουν ότι ο χαιρετισμός «Salve» ήταν η πρόδρομη μορφή του μεταγενέστερου χριστιανικού «God bless you». Κατά τη διάρκεια της πανώλης του Ιουστινιανού το 541 μ.Χ. ο Πάπας Γρηγόριος ο Μέγας θεσμοθέτησε επίσημα την ευχή μετά το φτάρνισμα. Πίστευαν ότι το φτάρνισμα ήταν συχνά το πρώτο σύμπτωμα της θανατηφόρας ασθένειας.Σήμερα η επιστήμη εξηγεί το φτάρνισμα ως μια ακούσια αντανακλαστική δράση για τον καθαρισμό της ρινικής κοιλότητας από ερεθιστικούς παράγοντες. Παρά την ιατρική εξήγηση η κοινωνική συνήθεια της ευχής παραμένει παγκόσμια. Οι ρίζες της βρίσκονται βαθιά στην αρχαία ανάγκη του ανθρώπου να προστατεύσει τη ζωή από το άγνωστο.