Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αμερικανικός στρατός αγόρασε τόσες τσίχλες που το προϊόν εξαφανίστηκε εντελώς από την αγορά των ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η τσίχλα θεωρήθηκε απαραίτητο εφόδιο για το ηθικό και τη συγκέντρωση των στρατιωτών. Η εταιρεία Wrigley Co. το 1944 απέσυρε τις μάρκες Spearmint, Doublemint και Juicy Fruit από την εγχώρια αγορά των ΗΠΑ. Όλη η παραγωγή δεσμεύτηκε αποκλειστικά για τις ένοπλες δυνάμεις που υπηρετούσαν στο εξωτερικό.Οι στρατιωτικοί ψυχολόγοι της εποχής διαπίστωσαν ότι το μάσημα τσίχλας βοηθούσε στην εκτόνωση της έντασης κατά τη διάρκεια των μαχών. Επιπλέον, η τσίχλα βοηθούσε στον καθαρισμό των δοντιών και την παραγωγή σάλιου σε περιοχές όπου το πόσιμο νερό ήταν περιορισμένο. Κάθε μερίδα σιτηρεσίου τύπου K-ration και C-ration περιείχε υποχρεωτικά μερικά τεμάχια τσίχλας.Η τεράστια αυτή ζήτηση οδήγησε σε έλλειψη φυσικού καουτσούκ και γλυκαντικών, αναγκάζοντας τις εταιρείες να αναπτύξουν συνθετικές βάσεις για τσίχλες. Μετά το τέλος του πολέμου το 1945, η δημοτικότητα του προϊόντος εκτοξεύτηκε στην Ευρώπη και την Ασία. Οι Αμερικανοί στρατιώτες συχνά μοίραζαν τσίχλες στους τοπικούς πληθυσμούς ως κίνηση καλής θέλησης, καθιερώνοντάς τες ως παγκόσμιο καταναλωτικό φαινόμενο.