Ένα θερμός διατηρεί τον καφέ σας ζεστό χρησιμοποιώντας το κενό αέρος ως την απόλυτη μόνωση.

Η εφεύρεση της φιάλης κενού αποδίδεται στον Σκωτσέζο φυσικό και χημικό Sir James Dewar το 1892. Ο Dewar δημιούργησε αυτή τη συσκευή κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge για τη διατήρηση υγροποιημένων αερίων σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Η λειτουργία της βασίζεται στην εξάλειψη δύο εκ των τριών τρόπων μετάδοσης θερμότητας: της αγωγής και της μεταφοράς.Στο κενό αέρος δεν υπάρχουν μόρια που να δονούνται ή να μετακινούνται, επομένως η θερμική ενέργεια δεν μπορεί να διαπεράσει το διάκενο μεταξύ των τοιχωμάτων. Η τρίτη μέθοδος, η θερμική ακτινοβολία, αντιμετωπίζεται με την επικάλυψη των τοιχωμάτων με αργύρωση ή αλουμίνιο. Αυτές οι επιφάνειες λειτουργούν ως κάτοπτρα που αντανακλούν το 90% της υπέρυθρης ακτινοβολίας πίσω στο περιεχόμενο.Το 1904, η γερμανική εταιρεία Thermos GmbH εμπορευματοποίησε την εφεύρεση μετατρέποντάς την σε οικιακό σκεύος. Σύμφωνα με μελέτες θερμοδυναμικής, ένα ποιοτικό θερμός μπορεί να διατηρήσει το περιεχόμενό του πάνω από τους 60 βαθμούς Κελσίου για περισσότερες από 12 ώρες. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την ποιότητα του κενού, η οποία συνήθως κυμαίνεται σε πιέσεις κάτω από 10^-3 torr. Η μόνη σημαντική απώλεια θερμότητας συμβαίνει πλέον από το πώμα, το οποίο συνήθως κατασκευάζεται από πλαστικό ή φελλό για να ελαχιστοποιείται η αγωγιμότητα.