Τα σεληνιακά ουράνια τόξα είναι σπάνια νυχτερινά φαινόμενα που δημιουργούνται από το φως της πανσελήνου.

Το σεληνιακό ουράνιο τόξο, γνωστό και ως moonbow, είναι ένα οπτικό φαινόμενο που συμβαίνει όταν το φως της Σελήνης διαθλάται και ανακλάται μέσα σε σταγονίδια νερού στην ατμόσφαιρα. Η διαδικασία είναι πανομοιότυπη με αυτή του ηλιακού ουράνιου τόξου, αλλά λόγω της χαμηλής έντασης του φωτός, τα χρώματα είναι δύσκολα ορατά. Το ανθρώπινο μάτι χρησιμοποιεί τους ραβδιοφόρους υποδοχείς σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται τα χρώματα, με αποτέλεσμα το τόξο να φαίνεται λευκό.Για να σχηματιστεί ένα τέτοιο φαινόμενο, η Σελήνη πρέπει να βρίσκεται σε ύψος μικρότερο των 42 μοιρών από τον ορίζοντα και να είναι σχεδόν πλήρης. Επιπλέον, ο ουρανός πρέπει να είναι πολύ σκοτεινός και να υπάρχει πηγή νερού, όπως βροχή ή ομίχλη από καταρράκτες, στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από το φεγγάρι. Οι καταρράκτες του Cumberland στο Κεντάκι των ΗΠΑ και οι καταρράκτες Victoria στα σύνορα Ζάμπιας και Ζιμπάμπουε είναι από τα λίγα μέρη στον κόσμο όπου το φαινόμενο εμφανίζεται τακτικά.Μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Τέξας έχουν δείξει ότι η καλύτερη στιγμή για την παρατήρησή τους είναι δύο έως τρεις ώρες πριν την ανατολή ή μετά τη δύση του ηλίου, κατά τη διάρκεια της πανσελήνου. Αν και το μάτι βλέπει μόνο λευκό φως, οι σύγχρονες ψηφιακές κάμερες με αισθητήρες CMOS και ρυθμίσεις μακράς έκθεσης (long exposure) μπορούν να καταγράψουν το πλήρες φάσμα των χρωμάτων. Το φαινόμενο αυτό καταγράφηκε για πρώτη φορά από τον Αριστοτέλη στα «Μετεωρολογικά» του γύρω στο 350 π.Χ., αποδεικνύοντας ότι η παρατήρησή του χρονολογείται από την αρχαιότητα.