Η Γερμανία ήταν η πρώτη χώρα που εφάρμοσε τη θερινή ώρα το 1916 για την εξοικονόμηση καυσίμων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ιδέα της θερινής ώρας είχε προταθεί νωρίτερα από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο το 1784 και τον Γουίλιαμ Γουίλετ το 1907, αλλά η Γερμανική Αυτοκρατορία ήταν η πρώτη που την επισημοποίησε. Κατά τη διάρκεια του 1916, η έλλειψη άνθρακα στην Ευρώπη ήταν κρίσιμη λόγω του ναυτικού αποκλεισμού και των τεράστιων αναγκών του μετώπου. Η αλλαγή της ώρας επέτρεψε στα εργοστάσια πυρομαχικών να λειτουργούν περισσότερο με το φως της ημέρας, μειώνοντας την εξάρτηση από τον ακριβό φωτισμό αερίου και πετρελαίου.Σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, η απόφαση ελήφθη με διάταγμα του Κάιζερ Γουλιέλμου Β' και τέθηκε σε εφαρμογή ακριβώς στις 11:00 μ.μ. της 30ής Απριλίου. Η Μεγάλη Βρετανία ακολούθησε μόλις τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 21 Μαΐου 1916, θεσπίζοντας τον Νόμο περί Θερινής Ώρας (Summer Time Act). Οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθέτησαν παρόμοια μέτρα το 1918, αν και η πρακτική καταργήθηκε προσωρινά μετά τον πόλεμο λόγω αντιδράσεων από τους αγρότες.Μελέτες από το Ινστιτούτο Smithsonian αναφέρουν ότι η εξοικονόμηση ενέργειας κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σημαντική για την εποχή, αν και η σύγχρονη αποτελεσματικότητα του μέτρου αμφισβητείται. Σήμερα, πάνω από 70 χώρες χρησιμοποιούν τη θερινή ώρα, αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συζητήσει επανειλημμένα την κατάργησή της. Η ιστορική αυτή κίνηση παραμένει ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα κρατικής παρέμβασης στον καθημερινό χρόνο για λόγους εθνικής οικονομίας.