Το κάλεσμα της γαλάζιας φάλαινας μπορεί να ακουστεί από άλλες φάλαινες σε απόσταση μεγαλύτερη των 800 χιλιομέτρων.

Οι γαλάζιες φάλαινες (Balaenoptera musculus) παράγουν ήχους που ξεπερνούν σε ένταση ακόμα και έναν κινητήρα τζετ, ο οποίος φτάνει περίπου τα 140 ντεσιμπέλ. Οι ήχοι τους είναι εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας, συνήθως μεταξύ 10 και 40 Hertz, γεγονός που τους καθιστά υπόηχους για το ανθρώπινο αυτί. Το θαλασσινό νερό είναι πολύ πιο πυκνό από τον αέρα, επιτρέποντας στα ηχητικά κύματα να ταξιδεύουν με ταχύτητα περίπου 1.500 μέτρων το δευτερόλεπτο. Αυτή η ταχύτητα είναι σχεδόν πενταπλάσια από εκείνη του ήχου στον αέρα. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Cornell έχουν τεκμηριώσει ότι σε ιδανικές συνθήκες, αυτοί οι ήχοι μπορούν να διασχίσουν ολόκληρες ωκεάνιες λεκάνες. Αντί για φωνητικές χορδές, οι φάλαινες χρησιμοποιούν ένα σύστημα ρινικών σάκων και λαρυγγικών πτυχών για να παράγουν ήχο χωρίς να αποβάλλουν αέρα. Αυτή η διαδικασία τους επιτρέπει να επικοινωνούν σε μεγάλα βάθη όπου η πίεση είναι τεράστια. Η ικανότητα αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την εύρεση συντρόφων και τη διατήρηση της κοινωνικής δομής σε ένα περιβάλλον με περιορισμένη ορατότητα. Ιστορικά, πριν από την αύξηση της ηχορύπανσης από τα πλοία τον 20ό αιώνα, υπολογίζεται ότι οι φάλαινες μπορούσαν να ακουστούν σε ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις. Σήμερα, οι έρευνες της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) δείχνουν ότι ο θόρυβος των ωκεανών περιορίζει αυτό το εύρος επικοινωνίας. Παρόλα αυτά, η γαλάζια φάλαινα παραμένει ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής της ακουστικής στον φυσικό κόσμο.