Το λευκό μέρος του ποπ κορν είναι ένας «αφρός» αμύλου που στερεοποιείται ακαριαία μόλις σκάσει ο κόκκος.

Η διαδικασία δημιουργίας του ποπ κορν βασίζεται στις ιδιότητες του ενδοσπερμίου του καλαμποκιού Zea mays everta. Στο εσωτερικό του κόκκου υπάρχει μια συγκεκριμένη ποσότητα νερού, ιδανικά γύρω στο 13,5% με 14% του συνολικού βάρους. Καθώς ο κόκκος θερμαίνεται, το νερό μετατρέπεται σε ατμό και το άμυλο μεταβάλλεται σε μια ζελατινώδη, εύπλαστη μάζα.Σύμφωνα με μελέτες Γάλλων ερευνητών από το Πολυτεχνείο της Γαλλίας (École Polytechnique) το 2015, το κρίσιμο σημείο έκρηξης επιτυγχάνεται στους 180 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτή τη θερμοκρασία, η εσωτερική πίεση φτάνει περίπου τις 135 λίβρες ανά τετραγωνική ίντσα (psi), υπερβαίνοντας την αντοχή του περιβλήματος. Η ξαφνική πτώση της πίεσης αναγκάζει το υγρό άμυλο να διασταλεί ταχύτατα, αυξάνοντας τον όγκο του έως και 40-50 φορές.Η δομή που προκύπτει είναι τεχνικά ένας στερεός αφρός, παρόμοιος με τη δομή του πολυστυρενίου. Η ταχύτατη ψύξη του αμύλου κάτω από τη θερμοκρασία υαλώδους μετάπτωσης είναι αυτή που του δίνει τη χαρακτηριστική τραγανή υφή. Αν η υγρασία του κόκκου είναι χαμηλότερη από 13%, η πίεση δεν επαρκεί για να σπάσει το κέλυφος, ενώ αν είναι υψηλότερη, το ποπ κορν γίνεται μαστιχωτό αντί για τραγανό.