Όταν ένα οπόσουμ «παριστάνει τον ψόφιο», οι καρδιακοί του παλμοί πέφτουν από τους 150 στους μόλις 12 το λεπτό.

Η τονική ακινησία του οπόσουμ της Βιρτζίνια (Didelphis virginiana) είναι μια φυσιολογική απόκριση στο έντονο στρες και όχι μια συνειδητή απόφαση. Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά τη διάρκεια αυτού του φαινομένου, οι καρδιακοί παλμοί μειώνονται κατά 46% έως 92% σε σχέση με τους φυσιολογικούς ρυθμούς ηρεμίας. Η θερμοκρασία του σώματος μπορεί επίσης να πέσει ελαφρώς, ενισχύοντας την εικόνα ενός νεκρού οργανισμού.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μισισιπή έχουν παρατηρήσει ότι η κατάσταση αυτή προκαλείται από την απελευθέρωση ενδορφινών που καταστέλλουν την απόκριση στον πόνο και τον φόβο. Το ζώο παραμένει σε πλήρη ακινησία με τη γλώσσα έξω και τα μάτια ανοιχτά, αλλά θολά. Παρά την εξωτερική ακινησία, ο εγκέφαλος του οπόσουμ παραμένει σε πλήρη εγρήγορση, επιτρέποντάς του να παρακολουθεί το περιβάλλον για το πότε θα είναι ασφαλές να «ξυπνήσει».Η διαδικασία ανάκαμψης μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά έως και τέσσερις ώρες, ανάλογα με το επίπεδο της απειλής. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία είναι η έκκριση ενός πράσινου, δύσοσμου υγρού από τους πρωκτικούς αδένες, το οποίο περιέχει χημικές ενώσεις που μιμούνται τη μυρωδιά της σήψης. Αυτός ο συνδυασμός οπτικών, απτικών και οσφρητικών ερεθισμάτων καθιστά το οπόσουμ μη ελκυστικό για τους περισσότερους σαρκοφάγους θηρευτές που αποφεύγουν τα πτώματα.