Μια παλιά ναυτική δεισιδαιμονία λέει ότι το σφύριγμα πάνω στο πλοίο μπορεί να «καλέσει» σφοδρή καταιγίδα.

Η δεισιδαιμονία αυτή χρονολογείται τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα και είναι βαθιά ριζωμένη στη ναυτική παράδοση της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Οι ναυτικοί πίστευαν στη θεωρία της «συμπαθητικής μαγείας», όπου η μίμηση ενός φυσικού φαινομένου μπορεί να το προκαλέσει στην πραγματικότητα. Έτσι, ο ήχος του σφυρίγματος θεωρούνταν πρόκληση προς τους θεούς του ανέμου, όπως ο Αίολος, ή μια προσβολή προς τη θάλασσα.Σύμφωνα με ιστορικές πηγές από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, η μόνη εξαίρεση στον κανόνα ήταν ο μάγειρας του πλοίου. Οι αξιωματικοί ενθάρρυναν τον μάγειρα να σφυρίζει ενώ εργαζόταν, όχι για να φέρει τύχη, αλλά για πρακτικούς λόγους. Αν ο μάγειρας σφύριζε, σήμαινε ότι δεν έτρωγε κρυφά τις λιγοστές προμήθειες του πληρώματος κατά την προετοιμασία του φαγητού.Επιπλέον, το σφύριγμα απαγορευόταν γιατί θα μπορούσε να μπερδευτεί με τα σφυρίγματα του «λοστρόμου» (boatswain's call). Ο λοστρόμος χρησιμοποιούσε μια ειδική σφυρίχτρα για να μεταδίδει διαταγές στο πλήρωμα μέσα στη φασαρία του ανέμου και των κυμάτων. Ένα τυχαίο σφύριγμα από έναν ναύτη θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση, οδηγώντας σε λάθος χειρισμούς των ιστίων κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης επιχείρησης.