Οι αθλητές του άλματος εις ύψος περνούν πάνω από τον πήχη, ενώ το κέντρο βάρους τους παραμένει κάτω από αυτόν!

Η τεχνική Fosbury Flop παρουσιάστηκε παγκοσμίως από τον Αμερικανό αθλητή Dick Fosbury στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968. Μέχρι τότε, οι αθλητές χρησιμοποιούσαν την τεχνική straddle, η οποία απαιτούσε την ανύψωση ολόκληρου του κέντρου μάζας πάνω από τον πήχη. Ο Fosbury κέρδισε το χρυσό μετάλλιο καταρρίπτοντας το ολυμπιακό ρεκόρ με άλμα στα 2,24 μέτρα, αποδεικνύοντας την ανωτερότητα της μεθόδου του.Από άποψη φυσικής, το κέντρο μάζας είναι το μέσο σημείο κατανομής της μάζας ενός σώματος. Όταν ένας αθλητής σχηματίζει έντονο τόξο με την πλάτη του πάνω από τον πήχη, το κέντρο μάζας του μετατοπίζεται έξω από το σώμα του, στον κενό χώρο κάτω από την καμπύλη της μέσης του. Αυτό σημαίνει ότι ο αθλητής μπορεί να υπερπηδήσει έναν πήχη που βρίσκεται 5 έως 10 εκατοστά ψηλότερα από το μέγιστο ύψος που μπορεί να φτάσει το κέντρο βάρους του.Η εμβιομηχανική ανάλυση δείχνει ότι αυτή η τεχνική είναι πολύ πιο αποδοτική, καθώς απαιτεί λιγότερη μυϊκή δύναμη για την ίδια ανύψωση σε σύγκριση με παλαιότερες μεθόδους. Σήμερα, σχεδόν όλοι οι αθλητές παγκοσμίου επιπέδου χρησιμοποιούν αποκλειστικά το Fosbury Flop. Η καινοτομία αυτή άλλαξε για πάντα τους νόμους της κινησιολογίας στον στίβο, μετατρέποντας το άλμα εις ύψος από άσκηση δύναμης σε άσκηση γεωμετρίας του σώματος.