Οι χορδές ενός πιάνου με ουρά ασκούν συνολική τάση ίση με το βάρος δύο μεγάλων σχολικών λεωφορείων.

Η κατασκευή ενός σύγχρονου πιάνου με ουρά αποτελεί ένα θαύμα της μηχανικής, καθώς οι περίπου 230 χορδές του δημιουργούν μια συνδυασμένη τάση που κυμαίνεται από 18 έως 20 τόνους. Σε ορισμένα μεγαλύτερα πιάνα συναυλιών, όπως αυτά της Steinway & Sons, η τάση αυτή μπορεί να αγγίξει ακόμα και τους 30 τόνους. Κάθε μεμονωμένη χορδή ασκεί δύναμη περίπου 70 έως 90 κιλών, ανάλογα με το πάχος και το μήκος της.Η ανάγκη για τόσο υψηλή τάση προέκυψε κατά τον 19ο αιώνα, όταν οι συνθέτες και οι πιανίστες ζητούσαν ισχυρότερο ήχο για τις μεγάλες αίθουσες συναυλιών. Πριν από το 1825, τα πιάνα είχαν ξύλινους σκελετούς που συχνά λύγιζαν ή έσπαγαν υπό την πίεση των χορδών. Η λύση δόθηκε από τον Alpheus Babcock στη Βοστώνη, ο οποίος κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το πρώτο μονοκόμματο πλαίσιο από χυτοσίδηρο.Αυτή η σιδερένια πλάκα, γνωστή ως 'harp', είναι το μόνο εξάρτημα που μπορεί να απορροφήσει την τεράστια ενέργεια χωρίς να παραμορφωθεί. Αν το πιάνο ήταν κατασκευασμένο αποκλειστικά από ξύλο, η δύναμη των χορδών θα το συνέθλιβε ακαριαία. Η ακριβής ισορροπία μεταξύ της τάσης των χορδών και της αντοχής του μετάλλου είναι αυτή που επιτρέπει στο όργανο να παραμένει κουρδισμένο και λειτουργικό για δεκαετίες.