Κάποτε το τσάι ήταν τόσο πολύτιμο που χρησιμοποιούνταν ως νόμισμα σε μορφή συμπαγών τούβλων.

Η χρήση του τσαγιού ως νομίσματος ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ (618-907 μ.Χ.) και κορυφώθηκε στη δυναστεία Μινγκ. Τα τούβλα τσαγιού κατασκευάζονταν από αλεσμένα φύλλα που συμπιέζονταν σε μεταλλικά καλούπια, συχνά με ανάγλυφα σχέδια που δήλωναν την αξία και την προέλευσή τους. Η διαδικασία αυτή τα καθιστούσε εξαιρετικά ανθεκτικά στις κακουχίες των εμπορικών δρόμων, όπως ο περίφημος «Δρόμος Τσαγιού και Αλόγων» που συνέδεε την επαρχία Γιουνάν με το Θιβέτ.Στη Μογγολία και τη Σιβηρία, τα τούβλα τσαγιού παρέμειναν το κύριο μέσο συναλλαγής μέχρι και τον 19ο αιώνα, καθώς ήταν πιο πρακτικά από τα μεταλλικά νομίσματα. Η αξία τους καθοριζόταν από την ποιότητα των φύλλων και την απόσταση από την πηγή παραγωγής. Σε πολλές περιοχές, η αξία ενός αλόγου αντιστοιχούσε σε περίπου 20 έως 60 τούβλα τσαγιού, ανάλογα με την εποχή και τη ζήτηση.Εκτός από οικονομική μονάδα, το τσάι λειτουργούσε και ως βασικό φάρμακο για την πρόληψη ασθενειών λόγω των αντιοξειδωτικών του ιδιοτήτων. Οι νομάδες της Κεντρικής Ασίας το χρησιμοποιούσαν επίσης ως πηγή βιταμινών σε περιοχές όπου τα φρέσκα λαχανικά ήταν σπάνια. Ακόμη και σήμερα, ορισμένα συλλεκτικά τούβλα τσαγιού από εκείνη την εποχή θεωρούνται αντικείμενα μεγάλης ιστορικής και οικονομικής αξίας.