Ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο αποτελείται κατά 92,5% από ασήμι και περιέχει μόλις 6 γραμμάρια χρυσού.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), τα χρυσά μετάλλια πρέπει να έχουν διάμετρο τουλάχιστον 60 χιλιοστά και πάχος 3 χιλιοστά. Η σύνθεσή τους αποτελείται από τουλάχιστον 92,5% ασήμι, ενώ η ποσότητα του χρυσού που χρησιμοποιείται για την επιχρύσωση πρέπει να είναι τουλάχιστον 6 γραμμάρια καθαρού χρυσού 24 καρατίων. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024, το χρυσό μετάλλιο ζύγιζε περίπου 529 γραμμάρια. Αν ολόκληρο αυτό το βάρος ήταν από καθαρό χρυσό, η αξία των υλικών του θα εκτοξευόταν σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ, καθιστώντας την παραγωγή εκατοντάδων μεταλλίων οικονομικά ασύμφορη για τη διοργανώτρια πόλη. Ιστορικά, η παράδοση των μεταλλίων από καθαρό χρυσό ήταν σύντομη και διήρκεσε μόνο για τρεις διοργανώσεις: το 1904 στο Σεντ Λούις, το 1908 στο Λονδίνο και το 1912 στη Στοκχόλμη. Πριν από το 1904, οι νικητές των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 1896 λάμβαναν ασημένια μετάλλια και ένα κλαδί ελιάς, ενώ οι δεύτεροι λάμβαναν χάλκινα. Η αλλαγή στη σύνθεση μετά το 1912 οφειλόταν κυρίως στην αύξηση των τιμών των πολύτιμων μετάλλων μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, η αξία των υλικών ενός τυπικού χρυσού μεταλλίου κυμαίνεται περίπου στα 800 με 900 δολάρια, ανάλογα με τις τρέχουσες τιμές της αγοράς για το ασήμι και τον χρυσό.