Ο «Τοίχος» των δρομέων στο 32ο χιλιόμετρο προκαλείται από την πλήρη εξάντληση του γλυκογόνου στους μύες και το συκώτι.

Η φυσιολογία του «Τοίχου» μελετάται εντατικά από την αθλητική επιστήμη εδώ και δεκαετίες, με επίκεντρο τον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Το ανθρώπινο σώμα αποθηκεύει περίπου 2.000 θερμίδες με τη μορφή γλυκογόνου, εκ των οποίων οι 1.600 βρίσκονται στους μύες και οι 400 στο συκώτι. Κατά μέσο όρο, ένας δρομέας καταναλώνει περίπου 100 θερμίδες ανά 1,6 χιλιόμετρο, γεγονός που εξηγεί γιατί τα αποθέματα εξαντλούνται γύρω στο 32ο χιλιόμετρο ενός μαραθωνίου.Όταν το γλυκογόνο μειωθεί σε κρίσιμα επίπεδα, το σώμα αναγκάζεται να οξειδώσει λιπαρά οξέα για ενέργεια. Αυτή η διαδικασία απαιτεί περισσότερο οξυγόνο και είναι λιγότερο αποδοτική, μειώνοντας δραματικά την ταχύτητα του αθλητή. Παράλληλα, ο εγκέφαλος ενεργοποιεί έναν μηχανισμό αυτοσυντήρησης, περιορίζοντας τη μυϊκή ενεργοποίηση για να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει αρκετή γλυκόζη στο αίμα για τη δική του λειτουργία.Έρευνες από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιατρικής (ACSM) δείχνουν ότι η στρατηγική «φόρτισης υδατανθράκων» πριν τον αγώνα μπορεί να αυξήσει τα αποθέματα γλυκογόνου κατά 20% έως 50%. Επίσης, η κατανάλωση 30 έως 60 γραμμαρίων υδατανθράκων ανά ώρα κατά τη διάρκεια του αγώνα μπορεί να καθυστερήσει την εμφάνιση της κόπωσης. Χωρίς αυτή την αναπλήρωση, το κεντρικό νευρικό σύστημα στέλνει σήματα ακραίας εξάντλησης, δημιουργώντας το γνωστό ψυχολογικό και σωματικό «μπλοκάρισμα».