Το μαγνητικό πεδίο της Γης λειτουργεί ως αόρατη ασπίδα που κατευθύνει το Σέλας προς τους πόλους.

Ο πυρήνας της Γης, που αποτελείται από λιωμένο σίδηρο και νικέλιο σε βάθος περίπου 2.900 χιλιομέτρων, δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα μέσω της περιστροφής του πλανήτη. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως γεωδυναμό, παράγει το μαγνητικό πεδίο που εκτείνεται χιλιάδες χιλιόμετρα στο διάστημα. Η μαγνητόσφαιρα εκτρέπει το μεγαλύτερο μέρος του ηλιακού ανέμου, ο οποίος ταξιδεύει με ταχύτητες από 300 έως 800 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.Όταν τα ηλιακά σωματίδια παγιδεύονται στις μαγνητικές γραμμές, επιταχύνονται προς τις πολικές περιοχές. Εκεί συγκρούονται με άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ανώτερη ατμόσφαιρα, συνήθως σε υψόμετρο 80 έως 300 χιλιομέτρων. Το πράσινο χρώμα, που είναι το πιο κοινό, προέρχεται από το οξυγόνο σε ύψος περίπου 100 χιλιομέτρων, ενώ το κόκκινο σέλας παράγεται από οξυγόνο σε μεγαλύτερα υψόμετρα.Η NASA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) μελετούν συνεχώς αυτό το φαινόμενο μέσω δορυφόρων όπως η αποστολή Swarm. Χωρίς αυτή τη μαγνητική ασπίδα, η ηλιακή ακτινοβολία θα είχε διαβρώσει την ατμόσφαιρά μας, καθιστώντας τη Γη ακατοίκητη όπως ο Άρης. Το φαινόμενο ονομάζεται Aurora Borealis στον Βορρά και Aurora Australis στον Νότο, όροι που καθιερώθηκαν από τον Γαλιλαίο το 1619.