Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι γιατροί αντικατέστησαν τα μαύρα ρούχα με λευκές ποδιές για να συμβολίσουν την καθαριότητα και την επιστημονική πρόοδο.

Η μετάβαση από το μαύρο στο λευκό ένδυμα ξεκίνησε γύρω στο 1880 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Πριν από αυτή την αλλαγή, η ιατρική θεωρούνταν συχνά μια μορφή «τέχνης» ή μυστικισμού, και οι γιατροί φορούσαν επίσημα μαύρα ρούχα για να δείξουν σοβαρότητα και κύρος. Ωστόσο, το μαύρο χρώμα συμβόλιζε επίσης τον θάνατο, καθώς οι πιθανότητες επιβίωσης σε ένα νοσοκομείο εκείνη την εποχή ήταν εξαιρετικά χαμηλές.Η επανάσταση ήρθε με τη «θεωρία των μικροβίων» από επιστήμονες όπως ο Louis Pasteur και ο Joseph Lister. Η ιατρική κοινότητα συνειδητοποίησε ότι η καθαριότητα ήταν το κλειδί για την πρόληψη των λοιμώξεων. Το λευκό χρώμα επιλέχθηκε επειδή οποιοδήποτε ίχνος βρωμιάς ή αίματος γινόταν αμέσως ορατό, αναγκάζοντας το προσωπικό να διατηρεί υψηλά πρότυπα υγιεινής. Ένας από τους πρωτοπόρους αυτής της αλλαγής ήταν ο Καναδός γιατρός George Armstrong, ο οποίος το 1895 προώθησε τη χρήση λευκών στολών στο Γενικό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ.Μέχρι το 1915, η λευκή ποδιά είχε γίνει το παγκόσμιο πρότυπο για τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Μελέτες, όπως αυτή που δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal, δείχνουν ότι η λευκή μπλούζα ενισχύει την εμπιστοσύνη των ασθενών, αν και μπορεί να προκαλέσει το φαινόμενο της «υπέρτασης της λευκής μπλούζας». Το φαινόμενο αυτό περιγράφηκε επίσημα το 1983 από τον γιατρό Thomas Pickering και αφορά την αύξηση της αρτηριακής πίεσης των ασθενών λόγω του στρες που προκαλεί το ιατρικό περιβάλλον.