Η ουρά της αλεπούς λειτουργεί ως πολυεργαλείο επιβίωσης: είναι ταυτόχρονα κουβέρτα, πηδάλιο ισορροπίας και μέσο επικοινωνίας.

Η ουρά της κόκκινης αλεπούς (Vulpes vulpes) αποτελεί ένα από τα πιο εξελιγμένα εργαλεία θερμορύθμισης στο ζωικό βασίλειο. Μελέτες δείχνουν ότι η πυκνή γούνα της παγιδεύει ένα στρώμα αέρα που λειτουργεί ως μονωτικό, επιτρέποντας στο ζώο να επιβιώνει σε θερμοκρασίες έως και -13 βαθμούς Κελσίου χωρίς να αυξάνει τον μεταβολισμό του. Όταν η αλεπού κοιμάται, καλύπτει τη μύτη και τα πόδια της, προστατεύοντας τα ευαίσθητα άκρα από κρυοπαγήματα.Στον τομέα της εμβιομηχανικής, η ουρά λειτουργεί ως αδρανειακό αντίβαρο. Κατά τη διάρκεια απότομων ελιγμών ή αλμάτων, η αλεπού μετακινεί την ουρά της προς την αντίθετη κατεύθυνση από την περιστροφή του σώματός της, μια διαδικασία που διατηρεί τη γωνιακή ορμή και την ευστάθεια. Αυτή η λειτουργία είναι κρίσιμη για την τεχνική κυνηγιού «mousing», όπου η αλεπού πηδά ψηλά στον αέρα για να επιτεθεί σε λεία κάτω από το χιόνι.Η κοινωνική σημασία της ουράς έχει τεκμηριωθεί από ερευνητές όπως ο David Macdonald του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Οι αλεπούδες διαθέτουν έναν αδένα μυρωδιάς στην πάνω επιφάνεια της ουράς, περίπου 5 έως 10 εκατοστά από τη βάση της. Η κίνηση της ουράς όχι μόνο μεταδίδει οπτικά σήματα κυριαρχίας ή υποταγής, αλλά βοηθά και στη διασπορά οσμών που προσδιορίζουν την ταυτότητα και την κατάσταση του ατόμου μέσα στην ομάδα.