Οι γυναίκες στην Αρχαία Αίγυπτο είχαν νομικά δικαιώματα που ήταν πρωτοφανή για τον αρχαίο κόσμο.

Η κοινωνική θέση της γυναίκας στην Αρχαία Αίγυπτο καθοριζόταν από το νομικό καθεστώς της «neb-et-per», που σημαίνει «κυρία του σπιτιού». Από το Παλαιό Βασίλειο (2686–2181 π.Χ.), οι γυναίκες είχαν το δικαίωμα να συνάπτουν συμβόλαια και να διαχειρίζονται περιουσία χωρίς την έγκριση άνδρα κηδεμόνα. Αυτό το επίπεδο ανεξαρτησίας ήταν μοναδικό, καθώς στην αρχαία Αθήνα οι γυναίκες θεωρούνταν νομικά ανήλικες υπό την προστασία ενός «κυρίου».Σύμφωνα με αρχεία από την πόλη Ντέιρ ελ-Μεντίνα, οι γυναίκες μπορούσαν να κληρονομήσουν έως και το ένα τρίτο της περιουσίας του συζύγου τους μετά τον θάνατό του. Σε περιπτώσεις διαζυγίου, η γυναίκα διατηρούσε την προίκα της και οποιαδήποτε περιουσία είχε αποκτήσει μόνη της κατά τη διάρκεια του γάμου. Υπάρχουν μάλιστα πάπυροι που καταγράφουν γυναίκες να δανείζουν χρήματα ή να εμφανίζονται ως μάρτυρες σε δικαστικές υποθέσεις, κάτι που αποδεικνύει την ενεργή συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή.Η ισότητα επεκτεινόμενο και στον επαγγελματικό τομέα, με γυναίκες να εργάζονται ως ζυθοποιοί, υφάντρες και ιατροί, όπως η Πεσέσετ που έζησε κατά την 4η Δυναστεία. Η θρησκεία ενίσχυε αυτή τη θέση, καθώς θεότητες όπως η Ίσιδα και η Μαάτ συμβόλιζαν τη σοφία και την κοσμική τάξη. Παρόλο που η πλειοψηφία των Φαραώ ήταν άνδρες, η άνοδος γυναικών όπως η Χατσεψούτ (1473–1458 π.Χ.) και η Νεφερτίτη δείχνει ότι το φύλο δεν αποτελούσε ανυπέρβλητο εμπόδιο για την απόλυτη εξουσία.