Τα ηφαιστειογενή νησιά τροφοδοτούν τη θαλάσσια ζωή με πολύτιμα μέταλλα όπως ο σίδηρος και ο φώσφορος.

Η ηφαιστειακή τέφρα αποτελείται από λεπτά σωματίδια πυριτικού γυαλιού και ορυκτών που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια εκρηκτικών διεργασιών. Αυτά τα σωματίδια είναι πλούσια σε βιοδιαθέσιμα ιχνοστοιχεία όπως ο σίδηρος, το μαγνήσιο και ο φώσφορος, τα οποία είναι συχνά σπάνια σε ανοιχτούς ωκεανούς.Μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον έχουν δείξει ότι η εναπόθεση τέφρας μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση σιδήρου στο θαλασσινό νερό έως και 100 φορές. Αυτή η απότομη αύξηση πυροδοτεί την άνθιση του φυτοπλαγκτού, το οποίο μέσω της φωτοσύνθεσης απορροφά τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.Ιστορικά παραδείγματα, όπως η έκρηξη του ηφαιστείου Κασατότσι στην Αλάσκα το 2008, επιβεβαιώνουν αυτό το φαινόμενο. Η τέφρα κάλυψε μια τεράστια περιοχή του Βόρειου Ειρηνικού, προκαλώντας μια από τις μεγαλύτερες καταγεγραμμένες ανθίσεις πλαγκτού που διήρκεσε μήνες.Αυτή η διαδικασία είναι ζωτικής σημασίας για την οικολογική σταθερότητα σε απομονωμένα νησιωτικά συμπλέγματα όπως τα Γκαλαπάγκος. Η συνεχής ηφαιστειακή δραστηριότητα διασφαλίζει ότι τα γύρω ύδατα παραμένουν γόνιμα, επιτρέποντας τη διατήρηση της τεράστιας βιοποικιλότητας που παρατηρείται σε αυτές τις περιοχές.