Κάθε εικονοστοιχείο σε μια αξονική τομογραφία μετρά την ακριβή πυκνότητα του ιστού, με το νερό να ορίζεται ως το σημείο μηδέν.

Η κλίμακα Hounsfield (HU) δημιουργήθηκε το 1972 από τον Sir Godfrey Hounsfield και τον Allan Cormack, οι οποίοι τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1979. Πρόκειται για μια γραμμική μετατροπή του συντελεστή εξασθένησης των ακτίνων Χ, η οποία επιτρέπει την ποσοτική αξιολόγηση των ιστών του σώματος. Στο σύστημα αυτό, η τιμή του αποσταγμένου νερού σε τυπική πίεση και θερμοκρασία ορίζεται ακριβώς στις 0 μονάδες HU. Ο αέρας, που έχει σχεδόν μηδενική εξασθένηση, ορίζεται στις -1.000 μονάδες HU. Αυτά τα δύο σταθερά σημεία αναφοράς επιτρέπουν τη βαθμονόμηση των μηχανημάτων παγκοσμίως, διασφαλίζοντας ότι η ίδια πυκνότητα θα έχει την ίδια τιμή σε κάθε νοσοκομείο. Οι διάφοροι ιστοί καταλαμβάνουν συγκεκριμένα εύρη στην κλίμακα. Για παράδειγμα, το λίπος κυμαίνεται από -120 έως -90 HU, ενώ ο μυϊκός ιστός βρίσκεται μεταξύ +35 και +55 HU. Τα πυκνά οστά μπορούν να φτάσουν από +400 έως και πάνω από +1.000 HU, ενώ μεταλλικά εμφυτεύματα συχνά ξεπερνούν τις +3.000 μονάδες. Η ακρίβεια αυτής της μεθόδου είναι ζωτικής σημασίας για τη διάγνωση παθήσεων. Με τη χρήση ειδικού λογισμικού, οι ακτινολόγοι μπορούν να απομονώσουν συγκεκριμένα όργανα ή να εντοπίσουν εσωτερικές αιμορραγίες και όγκους που έχουν ελαφρώς διαφορετική πυκνότητα από τους γύρω υγιείς ιστούς.