Στο Θιβέτ, οι κάτοικοι πίνουν παραδοσιακά το τσάι τους με αλατισμένο βούτυρο αντί για ζάχαρη.

Το τσάι με βούτυρο, γνωστό ως Po Cha, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θιβετιανής διατροφής εδώ και αιώνες, με τις πρώτες αναφορές να χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα. Η παρασκευή του περιλαμβάνει το βράσιμο φύλλων τσαγιού Pemagul για ώρες μέχρι να προκύψει ένα σκούρο υγρό, το οποίο στη συνέχεια χτυπιέται σε ειδικά ξύλινα δοχεία με φρέσκο βούτυρο και αλάτι.Σε υψόμετρα που ξεπερνούν τα 4.000 μέτρα, ο μεταβολισμός του ανθρώπου λειτουργεί διαφορετικά και οι ανάγκες σε θερμίδες αυξάνονται κατακόρυφα. Ένα μόνο φλιτζάνι Po Cha μπορεί να περιέχει εκατοντάδες θερμίδες, προσφέροντας άμεση ενέργεια μέσω των κορεσμένων λιπαρών του βουτύρου yak, τα οποία είναι πιο πλούσια σε πρωτεΐνες και λιπαρά από το αγελαδινό βούτυρο.Η επιστήμη πίσω από την προσθήκη αλατιού είναι εξίσου σημαντική, καθώς οι ηλεκτρολύτες βοηθούν στη διατήρηση της ενυδάτωσης σε συνθήκες χαμηλής ατμοσφαιρικής πίεσης. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι κάτοικοι των Ιμαλαΐων καταναλώνουν κατά μέσο όρο 20 έως 60 φλιτζάνια την ημέρα, γεγονός που τους βοηθά επίσης να προστατεύουν τα χείλη τους από το σκάσιμο λόγω της λιπαρότητας του ροφήματος.Το τσάι αυτό δεν είναι απλώς τροφή αλλά και κοινωνικό τελετουργικό, καθώς η φιλοξενία στο Θιβέτ επιβάλλει το συνεχές γέμισμα του φλιτζανιού του καλεσμένου. Η παράδοση παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα, αποτελώντας ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα προσαρμογής της ανθρώπινης διατροφής σε ακραία περιβάλλοντα.