Τα σημειωματάρια της Μαρίας Κιουρί από το 1890 παραμένουν τόσο ραδιενεργά που φυλάσσονται σε κουτιά με επένδυση μολύβδου.

Η Μαρία Κιουρί και ο σύζυγός της Πιερ διεξήγαγαν τις έρευνές τους στο Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα, ανακαλύπτοντας το πολώνιο και το ράδιο το 1898. Εκείνη την εποχή, οι επιστήμονες δεν είχαν θεσπίσει πρωτόκολλα ασφαλείας, καθώς η ιονίζουσα ακτινοβολία θεωρούνταν ακίνδυνη ή ακόμα και ευεργετική. Η Κιουρί συχνά περιέγραφε το 'όμορφο γαλαζωπό φως' που εξέπεμπαν τα δείγματα στο σκοτάδι, αγνοώντας ότι η ακτινοβολία κατέστρεφε τους ιστούς της.Το κύριο ισότοπο που μόλυνε τα αντικείμενά της είναι το Ράδιο-226, το οποίο εκπέμπει σωματίδια άλφα, βήτα και ακτίνες γάμμα. Το Ράδιο-226 έχει χρόνο ημιζωής περίπου 1.600 έτη, γεγονός που σημαίνει ότι τα έγγραφα θα είναι επικίνδυνα για τουλάχιστον 1.500 χρόνια ακόμα. Η μόλυνση είναι τόσο βαθιά που τα άτομα του ραδίου έχουν ενσωματωθεί στις ίνες του χαρτιού και των ρούχων της.Το 1995, οι σοροί της Μαρίας και του Πιερ Κιουρί μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον του Παρισιού ως φόρος τιμής για τη συνεισφορά τους στην επιστήμη. Λόγω της υψηλής ραδιενέργειας, η σορός της Μαρίας τοποθετήθηκε σε ένα φέρετρο με επένδυση μολύβδου πάχους σχεδόν 3 εκατοστών. Τα αρχεία της φυλάσσονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας (Bibliothèque Nationale de France) υπό αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες ασφαλείας.