Το μαύρο πιπέρι διεγείρει το στομάχι να παράγει περισσότερα πεπτικά υγρά, επιταχύνοντας τη διάσπαση των τροφών.

Η κύρια δραστική ουσία του μαύρου πιπεριού (Piper nigrum) είναι η αλκαλοειδής πιπερίνη, η οποία ευθύνεται για την πικάντικη γεύση του. Μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά όπως το Journal of Food Science and Technology δείχνουν ότι η πιπερίνη αυξάνει τη δραστηριότητα των πεπτικών ενζύμων.Μόλις το πιπέρι έρθει σε επαφή με τους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας, αποστέλλονται νευρικά σήματα στον εγκέφαλο και στη συνέχεια στο στομάχι. Αυτή η διαδικασία πυροδοτεί την άμεση έκκριση υδροχλωρικού οξέος, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την αποδόμηση των πρωτεϊνών και άλλων τροφών στο γαστρεντερικό σωλήνα.Η επαρκής ποσότητα υδροχλωρικού οξέος είναι απαραίτητη, καθώς η έλλειψή του μπορεί να οδηγήσει σε αργή πέψη και ανάπτυξη βακτηρίων στο έντερο. Η πιπερίνη έχει επίσης βρεθεί ότι αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα των θρεπτικών συστατικών, όπως της κουρκουμίνης και των βιταμινών Β, επιτρέποντας στον οργανισμό να τα απορροφά πιο αποτελεσματικά.Ιστορικά, η χρήση του πιπεριού ως πεπτικό βοήθημα χρονολογείται από την αρχαιότητα στην ιατρική Αγιουρβέδα της Ινδίας. Σύγχρονες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η τακτική προσθήκη μικρής ποσότητας μαύρου πιπεριού στο φαγητό μπορεί να μειώσει τον χρόνο παραμονής της τροφής στο στομάχι, προλαμβάνοντας το αίσθημα βάρους και τα αέρια.