Οι περούκες της εποχής Μπαρόκ ήταν τόσο ογκώδεις και βρώμικες που συχνά φιλοξενούσαν ποντίκια και παράσιτα.

Η μόδα της περούκας Allonge ξεκίνησε από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ' της Γαλλίας γύρω στο 1670 για να καλύψει την πρόωρη φαλάκρα του. Σύντομα έγινε το απόλυτο status symbol της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας, με το κόστος μιας περούκας να φτάνει τα 40-50 λίβρες, ποσό που αντιστοιχούσε σε ετήσιο μισθό ενός εργάτη.Οι περούκες αυτές δεν πλένονταν ποτέ, καθώς το νερό θεωρούνταν επικίνδυνο για την υγεία εκείνη την εποχή. Αντίθετα, οι κάτοχοί τους χρησιμοποιούσαν μεγάλες ποσότητες πούδρας από άμυλο σιταριού ή πατάτας, η οποία αναμιγνυόταν με το λίπος (pomade) που χρησιμοποιούσαν για το styling. Αυτό το οργανικό μείγμα αποτελούσε ιδανική τροφή για ποντίκια και ψείρες, που συχνά εγκαθίσταντο μόνιμα στο εσωτερικό του σκελετού της περούκας.Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι οι γυναίκες της αυλής φορούσαν συχνά «κλουβιά» στο κεφάλι τους για να στηρίξουν το ύψος των μαλλιών, το οποίο μπορούσε να ξεπεράσει τα 60 εκατοστά. Η χρήση πούδρας έκανε τα μαλλιά εξαιρετικά ξηρά και εύφλεκτα, με αποτέλεσμα να καταγράφονται συχνά ατυχήματα σε χορούς από τις φλόγες των κηροπηγίων. Η παρακμή αυτής της μόδας ήρθε με τη Γαλλική Επανάσταση το 1789, όταν οι περούκες ταυτίστηκαν με τη διαφθορά της μοναρχίας.