Σχεδόν η μισή εσωτερική θερμότητα της Γης παράγεται από τη ραδιενεργή διάσπαση στοιχείων στο εσωτερικό της.

Η συνολική ροή θερμότητας από το εσωτερικό της Γης προς την επιφάνεια υπολογίζεται σε περίπου 44 τεραβάτ (TW). Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Geoscience από την ομάδα του πειράματος KamLAND στην Ιαπωνία το 2011, η ραδιενεργή διάσπαση συμβάλλει με περίπου 20 έως 24 TW σε αυτή τη ροή. Τα κύρια ισότοπα που ευθύνονται για αυτή τη διαδικασία είναι το ουράνιο-238, το θόριο-232 και το κάλιο-40, τα οποία έχουν ημιζωή δισεκατομμυρίων ετών.Η υπόλοιπη θερμότητα ονομάζεται «αρχέγονη θερμότητα» και αποτελεί κατάλοιπο από τον σχηματισμό του πλανήτη πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, η βαρυτική συστολή και οι συγκρούσεις με ουράνια σώματα παγίδευσαν τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Χωρίς τη συνεχή αναπλήρωση από τη ραδιενέργεια, ο πλανήτης θα είχε ψυχθεί πολύ ταχύτερα, οδηγώντας σε έναν γεωλογικά «νεκρό» κόσμο παρόμοιο με τη Σελήνη.Η θερμότητα αυτή προκαλεί τα ρεύματα μεταφοράς στον μανδύα, τα οποία είναι υπεύθυνα για την κίνηση των τεκτονικών πλακών και την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Επιπλέον, διατηρεί τον εξωτερικό πυρήνα σε υγρή κατάσταση, επιτρέποντας τη λειτουργία του γεωδυναμό. Αυτή η διαδικασία παράγει το μαγνητικό πεδίο της Γης, το οποίο εκτρέπει τα επικίνδυνα φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου. Χωρίς αυτή την πυρηνική πηγή ενέργειας, η ατμόσφαιρά μας θα μπορούσε να είχε διαβρωθεί, καθιστώντας τον πλανήτη μη κατοικήσιμο.