Το Δωμάτιο Ames είναι μια οπτική ψευδαίσθηση που κάνει τους ανθρώπους να φαίνονται είτε σαν γίγαντες είτε σαν νάνοι.

Το Δωμάτιο Ames εφευρέθηκε από τον Αμερικανό οφθαλμίατρο Adelbert Ames Jr. το 1946, βασισμένο σε έννοιες που είχε αναπτύξει ο Hermann von Helmholtz στα τέλη του 19ου αιώνα. Αν και το δωμάτιο φαίνεται κυβικό από ένα συγκεκριμένο σημείο θέασης, το σχήμα του είναι στην πραγματικότητα ένα ανώμαλο εξάπλευρο. Η μία γωνία του δωματίου βρίσκεται πολύ πιο μακριά από την άλλη, ενώ το δάπεδο και η οροφή έχουν κλίση για να διατηρείται η ψευδαίσθηση της προοπτικής.Όταν ένας παρατηρητής κοιτάζει μέσα από μια μικρή οπή, ο εγκέφαλος εφαρμόζει την αρχή της «σταθερότητας του σχήματος». Επειδή το δωμάτιο φαίνεται ορθογώνιο, ο εγκέφαλος υποθέτει ότι οι άνθρωποι που στέκονται στις γωνίες βρίσκονται στην ίδια απόσταση από αυτόν. Έτσι, αντί να αντιληφθεί τη διαφορά στην απόσταση, ο εγκέφαλος ερμηνεύει τη διαφορά στο μέγεθος του ειδώλου στον αμφιβληστροειδή ως πραγματική διαφορά στο ύψος των ατόμων.Η τεχνική αυτή, γνωστή ως «εξαναγκασμένη προοπτική», χρησιμοποιήθηκε εκτενώς στην τριλογία «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» από τον σκηνοθέτη Peter Jackson. Με τη χρήση κινητών σκηνικών Ames, η παραγωγή κατάφερε να κάνει τους ηθοποιούς που υποδύονταν τα Χόμπιτ να φαίνονται πολύ μικρότεροι από τον Γκάνταλφ χωρίς τη χρήση ψηφιακών εφέ. Αυτό αποδεικνύει ότι η αντίληψη του μεγέθους δεν είναι απόλυτη, αλλά εξαρτάται άμεσα από το πλαίσιο του περιβάλλοντος χώρου.