Η καρδιά της χελώνας αλλάζει σχήμα για να επιβιώσει χωρίς οξυγόνο.

Οι χελώνες, ιδιαίτερα είδη όπως η Trachemys scripta elegans, διαθέτουν μια μοναδική καρδιά τριών κοιλοτήτων που αποτελείται από δύο κόλπους και μία κοιλία. Σε αντίθεση με τα θηλαστικά, η κοιλία τους δεν χωρίζεται πλήρως, επιτρέποντάς τους να ελέγχουν τη ροή του αίματος μέσω ενός μηχανισμού που ονομάζεται ενδοκαρδιακή παράκαμψη (shunt).Κατά τη διάρκεια της κατάδυσης ή της παραμονής σε περιβάλλοντα με χαμηλό οξυγόνο (υποξία), η καρδιά υφίσταται μια δυναμική αναδιαμόρφωση. Το σχήμα της αλλάζει για να μειώσει την πίεση και να βελτιστοποιήσει την κυκλοφορία του ελάχιστου διαθέσιμου οξυγόνου προς τα πιο ευαίσθητα όργανα. Μελέτες που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά όπως το Journal of Experimental Biology δείχνουν ότι οι χελώνες μπορούν να επιβιώσουν χωρίς οξυγόνο για περισσότερες από 24 ώρες σε θερμοκρασία 25 βαθμών Κελσίου.Αυτή η ικανότητα υποστηρίζεται από την παραγωγή ειδικών πρωτεϊνών που προστατεύουν τα κύτταρα από τη συσσώρευση γαλακτικού οξέος. Επιπλέον, ο μεταβολισμός τους μπορεί να μειωθεί έως και στο 10% του φυσιολογικού, επιτρέποντας στην καρδιά να χτυπά εξαιρετικά αργά χωρίς να σταματά. Η έρευνα πάνω σε αυτόν τον μηχανισμό έχει προσφέρει πολύτιμες γνώσεις στη βιοϊατρική για την αντιμετώπιση ισχαιμικών επεισοδίων στον άνθρωπο. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο καρδιακός μυς της χελώνας αντέχει την έλλειψη οξυγόνου βοηθά στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για τεχνητές καρδιές και συστήματα υποστήριξης ζωής.