Ο ENIAC, ο πρώτος ψηφιακός υπολογιστής, ζύγιζε 30 τόνους και έκαιγε ρεύμα όσο 150 σπίτια, αλλά ήταν πιο αργός από μια σημερινή αριθμομηχανή.

Ο ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer) σχεδιάστηκε από τους John Mauchly και J. Presper Eckert στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1943 υπό την επίβλεψη του Στρατού των ΗΠΑ για τον υπολογισμό πινάκων βολής πυροβολικού. Το μηχάνημα αποτελούνταν από 17.468 λυχνίες κενού, 7.200 διόδους κρυστάλλου και 1.500 ρελέ. Η κατανάλωση ενέργειας έφτανε τα 150 κιλοβάτ, προκαλώντας συχνά πτώση τάσης στο δίκτυο της Φιλαδέλφεια όταν τελούσε σε λειτουργία. Παρά τον όγκο του, ο ENIAC μπορούσε να εκτελέσει 5.000 προσθέσεις το δευτερόλεπτο, αριθμός που σήμερα φαντάζει ασήμαντος. Για να προγραμματιστεί μια νέα εργασία, οι χειριστές έπρεπε να αλλάξουν χειροκίνητα χιλιάδες καλώδια και διακόπτες σε 40 διαφορετικά πάνελ. Η διάρκεια ζωής των λυχνιών ήταν μικρή, με αποτέλεσμα να καίγονται αρκετές σχεδόν κάθε μέρα, απαιτώντας συνεχή συντήρηση. Ο υπολογιστής παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 1955, προσφέροντας πολύτιμα δεδομένα για τον σχεδιασμό της βόμβας υδρογόνου και την πρόγνωση του καιρού. Συγκριτικά, ένας σύγχρονος επεξεργαστής περιέχει δισεκατομμύρια τρανζίστορ σε λίγα τετραγωνικά χιλιοστά, αποδεικνύοντας την εκθετική άνοδο της τεχνολογίας βάσει του Νόμου του Moore.